Siyasette bir söz vardır: “Siyaset, aynı şeyi herkese farklı farklı anlatarak inandırma sanatıdır.” Hele söz konusu Kahramanmaraş ise… Yıllardır aynı

Türkiye’de su denildiğinde akla gelen ilk şehirlerden biri Kahramanmaraş. Dağlarından, pınarlarından, kaynaklarından su fışkıran, şairlerin mısralarında, türkülerin sözlerinde suyu anlatılan,

Bölge insanımız iyi bilir; şaşkınlığın, hayretin, “Yahu bu işin aslı astarı nedir?” diye sormanın en yalın, en bizden ifadesidir bu

Bir şehri şehir yapan sadece yeni binaları, geniş caddeleri, modern meydanları değildir. Bir şehrin asıl kimliği; sokaklarında, duvarlarında, taşında, toprağında

Hizmete talip olanların hayata bakış açısı, makam ve mevki hırsıyla değil; memleket sevgisi ve aşkla yoğrulmalıdır. Ancak o zaman farklılık

Asrın felaketini yaşamış, yaralarını sararken hayata tekrar tutunmaya çalışan Kahramanmaraş, dünden bugüne yetiştirdiği pehlivanlarla, minderden dünyaya açılan gurur dolu tarihiyle

UNESCO’nun “Türkiye’nin ilk ve tek Edebiyat Şehri” unvanıyla Kahramanmaraş’ı onurlandırması, şüphesiz hepimizin göğsünü kabartan, manevi kimliğimizi taçlandıran tarihi bir adım.

“Ahde vefayı unutan insanlar, yaşlılıklarında yalnız kalmaya mahkum olurlar.” Ne kadar doğru ve derin bir söz… Hayatın koşturmacası ve makamların

Cehaletin ektiği tohum, adaletsizliğin suladığı toprakta gün gelir dev bir felaket olarak biçilir. Çünkü bazı toplumlar ve bazı şehirler bir

Teknoloji, hayatımızı kolaylaştıran, mesafeleri kısaltan ve zamana hükmetmemizi sağlayan devasa bir yöntem; inkar edilemez. Ancak hayatımızın merkezine yerleşen bu “kolaylaştırıcı”,

Vay memleketim vay… Sokaktaki vatandaşın deyimiyle “ayakların baş olduğu”, müdürlük koltuklarının hizmet makamı olmaktan çıkıp adeta birer “arpalığa” dönüştüğü garip

Gastronomi Sadece Yemek Değil, Şehrin Geleceğidir! Son dönemde Kahramanmaraş İstiklal Üniversitesi’nde (KİÜ) esen değişim rüzgârlarını ve şehre dokunan projeleri büyük

Kahramanmaraş’ta esnaf ve sanatkar denilince akla gelen ilk isimlerden biri şüphesiz Ahmet Kuybu. Dile kolay, tam 21 yıldır bu güveni

Yıkıntıların arasından başımızı kaldırıp etrafımıza baktığımızda, o ağır kederin yerini yavaş yavaş yeni bir şehrin silüetine bıraktığını görüyoruz. Kolay değil;

Eğitim sistemini tartışıyoruz… Müfredat diyoruz, yeni nesil sorular diyoruz, teknoloji diyoruz. Ama asıl meseleyi, yani okulun içindeki “insan” faktörünü ve

Eskiden bir usul vardı, bir nizam vardı. Çocuk ilkokulu bitirdiğinde önünde iki yol belirirdi: Ya kalem tutacaktı ya kelpeten. Okumaya

Kahramanmaraş olarak “Asrın Felaketi”nin izlerini silmeye, ruhumuzdaki enkazı kaldırmaya çalışırken; bu kez okul sıralarından gelen kara haberle sarsıldık. Yüreğimiz parçalandı,

İstanbul’un göbeğinde, Atatürk Havalimanı Millet Bahçesi’nde dört gün boyunca bir “Kahramanmaraş Tanıtım Günleri” etkinliği izledik. Ancak izlediklerimiz, şehrimizin güzelliklerinden ziyade,

Türk Polis Teşkilatı’nın kuruluş yıl dönümünü kutladığımız şu günlerde, hepimizin durup biraz düşünmesi gerekiyor. Sokakta, statta, trafikte ya da bir

Türkiye’yi temsilen katıldığım uluslararası “Sınır Tanımayan Sanat” Festivali kapsamında gerçekleştirilen “Sanatçının Dünyaya Bakışı” sergi ve yarışmasından gelen bu haber

Akedaş Elektrik Dağıtım A.Ş., Kahramanmaraş ve Adıyaman illerinde yürüttüğü elektrik dağıtım hizmetleriyle bir kez daha gündemde. 1997 yılında Kahramanmaraş ve

Geçtiğimiz hafta Mersin deplasmanından alınan galibiyet, hepimizin göğsünü kabartmıştı. Ancak pazar günü sahada gördüğümüz manzara, ne yazık ki bu galibiyetin

Bugün Batıpark’ın tribünlerinden yükselen o gürültü, ne yazık ki takımına destek olan bir taraftarın coşkusu değil, bir şehrin nezaketine saplanan

Sabrın Sonu Selamet: Bir Şehrin Yeniden Doğuş Sancısı Asrın felaketinin üzerinden geçen 36 ay… Dile kolay, takvime sığmayan bir acının