İtidal mı, çevreyi rahatsız etmek mi?

İnsanın ‘aşırı olmama, ne çok fazla ne çok az, tam gerektiği kadar olma, orta hâlde bulunma, ölçülü, dengeli ve soğukkanlı olma durumları’ için “itidal” kelimesi kullanılır.
‘Keskin sirke küpüne zarar’ diye boşa denmiyor. İtidalli olmak, ‘boşvermişlik’ değildir.
İtidal, hayatın her alanında olduğu gibi insan ilişkilerinde de önemli bir ölçüdür. Ne aşırı sertlik ne de aşırı gevşeklik… İnsan, davranışlarında dengeli olmayı başardığında hem kendisi huzur bulur hem de çevresine huzur verir.
Günümüzde bazı insanlar, doğru bildikleri şeyleri savunurken ölçüyü kaçırabiliyor. Haklı olduğunu düşünerek sürekli eleştiren, her konuda müdahale eden veya çevresindeki insanları rahatsız edecek derecede ısrarcı davranan kişiler, farkında olmadan ilişkilerine zarar verebiliyor. Oysa haklı olmak kadar, hakkı uygun bir üslupla ifade etmek de önemlidir.
İtidalli insan, düşüncelerini dile getirirken karşısındakini kırmamaya özen gösterir. Tepkilerini kontrol eder, öfkesine yenik düşmez ve olaylara soğukkanlı yaklaşır. Bu tavır, kişinin hem saygınlığını artırır hem de sözünün daha etkili olmasını sağlar.
Öte yandan itidal, haksızlıklara sessiz kalmak anlamına da gelmez. Gerektiğinde tavır koymak, yanlışlara karşı çıkmak ve doğruları savunmak elbette gerekir. Ancak bunu yaparken ölçüyü korumak, çevreyi gereksiz yere rahatsız etmemek ve yapıcı bir yaklaşım sergilemek esastır.
Hayatın her alanında olduğu gibi davranışlarımızda da denge önemlidir. Aşırılıklar çoğu zaman faydadan çok zarar getirir. İnsan, ne çevresini bunaltacak kadar baskıcı ne de sorumluluklarından kaçacak kadar ilgisiz olmalıdır.
Sonuç olarak, huzurlu bir toplumun temelinde itidalli insanlar vardır. Ölçülü davranmak, dengeli olmak ve çevremizle sağlıklı ilişkiler kurmak hem bireysel hem de toplumsal hayatı güzelleştirir. Çünkü huzurun yolu, aşırılıklardan değil, itidalden geçer.