Nöbetçi Eczaneler
Kahramanmaraş’ın Göksun İlçesi Sanayi Sitesi’nde 2026 mesaisi, diğer yerlere benzemez. Burada saatler değil, dükkânın önünde biriken işler konuşur. Karadeniz’i Akdeniz’e bağlayan o kritik geçiş güzergâhında yer alan Göksun Sanayisi, bugünlerde hem ağır vasıtaların hem de tarlasını sürmeye hazırlanan çiftçinin traktör sesleriyle inliyor. Ama bu yıl sanayide bambaşka bir telaş var: “Usta yetişmiyor, iş ise başımızdan aşkın!”
“Elimizin Karası, Alnımızın Akı”
Dükkânının önünde yaktığı teneke ateşinde ellerini ısıtan 35 yıllık motor ustası Mevlüt Usta (55), dumanların arasından konuşuyor:
“Biz burada sadece motor yapmıyoruz, ömür tüketiyoruz. Göksun’un kışı bitti derken ayazı gelir, anahtar tutan elimiz buza keser ama o ‘Bismillah’ deyip kaputu açtık mı her şeyi unuturuz. Depremden sonra işler çok arttı, yetişemiyoruz. Ama gel gör ki, arkadan gelen çırak yok. Eskiden babalar getirir ‘eti senin kemiği benim’ derdi, şimdi gençler yağlı paslı iş istemiyor. Sanayinin asıl derdi parça değil, insandır.”
Şanzıman tamiri bekleyen kamyon şoförü Rıza ise sabırsız:
“Yol bekliyor, yük bekliyor. Göksun Sanayisi bizim kurtarıcımız. Buradaki ustalar olmasa geçit vermeyen bu dağlarda halimiz harap. İşçilik pahalı diyorlar ama bu soğukta bu emeğin bedeli olmaz.”
Göksun Sanayisi Bölgenin “Lojistik Sigortası” Oldu
2026 ekonomik verileri gösteriyor ki; Göksun Sanayi Sitesi, Kahramanmaraş ve Kayseri arasındaki ticaret hattının en önemli teknik üssü haline geldi. Özellikle ağır vasıta tamirinde uzmanlaşan site, çevre illerden gelen taleplerle kapasitesinin %120 üzerine çıkmış durumda. Ancak analizler, sanayi esnafının “modernizasyon” ve “teknolojik ekipman” eksikliği ile boğuştuğunu, buna rağmen geleneksel yöntemlerle mucizeler yarattığını kanıtlıyor.
“Sanayi Demek Güven Demek”
Aracını periyodik bakıma getiren vatandaşlardan öğretmen Murat Bey, sanayiye bakışını şöyle anlatıyor:
“Şehir dışından geldim, Göksun’da görev yapıyorum. Arabam bozulduğunda burada gördüğüm samimiyeti hiçbir yetkili serviste görmedim. Ustalarımız sadece parçayı değil, insanın gönlünü de tamir ediyor. Ama sanayinin fiziki şartlarının iyileştirilmesi, yollarının düzenlenmesi şart. Göksun bunu hak ediyor.”
“Ustalık Ölüyor mu?”
Eğitimciler ve oda başkanları, mesleki eğitimin sanayi ile iç içe geçmesi gerektiğini vurguluyor. 2026 yılındaki en büyük risk; mevcut ustaların emekli olmasıyla birlikte Göksun gibi stratejik bir noktada teknik bir boşluğun oluşması. Sanayi, sadece bir ticaret alanı değil, bir yaşam biçimi olarak desteklenmeyi bekliyor.