Andırın’da Son Ustalar Direniyor

Giriş: 04-03-2026 06:00Güncelleme: 03-03-2026 16:06 Kaynak: Murat Menendiz

Kahramanmaraş’ın doğayla iç içe ilçesi Andırın’da bir zamanlar sokaklara yayılan çekiç sesi, testere kokusu ve el emeğinin ritmi bugün neredeyse fısıltıya dönüştü. İlçede yıllarca geçim kapısı olan bazı geleneksel meslekler artık birkaç ustanın omuzlarında ayakta durmaya çalışıyor.

Sanayi üretimi, hazır tüketim alışkanlıkları ve genç kuşağın farklı meslek tercihi; Andırın’ın zanaat kültürünü sessizce geri plana itti.

Bir Zamanlar Her Sokakta Vardı

Andırın’da geçmişte yaygın olan bazı meslekler şunlardı:

Nalbantlık
Semercilik
Kalaycılık
Ahşap oymacılığı
Bakırcılık
El yapımı tarım aletleri üretimi

Bugün bu mesleklerin çoğu ya tamamen kayboldu ya da tek bir usta tarafından sürdürülüyor.

“Çırak Bulamıyoruz”

65 yaşındaki bir ahşap ustası anlatıyor:

“Eskiden dükkânda yer bulamazdık. Şimdi çırak bulamıyoruz. Gençler masa başı iş istiyor.”

Kalaycılık yapan bir başka usta ise şunları söylüyor:

“Bakır kap getiren azaldı. Her şey hazır. Tamir kültürü bitti.”

Neden Yok Oluyor?

Uzmanlara göre sebepler net:

✔ Seri üretim ve ucuz ithal ürünler
✔ Çıraklık sisteminin zayıflaması
✔ Meslek liselerine yönelimin azalması
✔ El emeğinin maliyetli görülmesi
✔ Tüketim alışkanlıklarının değişmesi

Eskiden tamir edilen ürünler bugün doğrudan çöpe gidiyor.

Kültür mü, Ekonomi mi?

Bu meslekler sadece bir gelir kapısı değil; aynı zamanda ilçenin hafızasıydı.
Bir nalbant dükkânı, bir semerci atölyesi; Andırın’ın üretim kültürünün parçasıydı.

Şimdi ise ilçede bazı dükkânlar kapalı kepenklerle, bazıları da “devren kiralık” tabelalarıyla dikkat çekiyor.

Yerel tarih araştırmacısı Mehmet Yıldız:

“Bir meslek kaybolduğunda sadece bir iş kolu değil, bir yaşam biçimi de yok olur. Bu ustalar yaşayan kültür mirasıdır.”