Yıllardır Kahramanmaraş’ın değişmeyen gündemi olan köyden şehre göç, 2026 yılı itibarıyla bambaşka bir boyuta taşındı. Eskiden sadece “iş bulma” umuduyla Onikişubat ve Dulkadiroğlu merkezine akan nüfus, şimdilerde barınma krizi ve artan maliyetler nedeniyle “yerinde dönüşüm” ve “tersine göç” ikilemi arasında kalmış durumda. Peki, Maraş’ın köyleri boşalıyor mu, yoksa şehir artık bu yükü kaldıramıyor mu?
Şehir Cazibesini mi Yitiriyor?
Deprem sonrası yeniden inşa edilen Kahramanmaraş merkezinde artan kira fiyatları ve yaşam maliyetleri, köylü vatandaşın şehre göç etme iştahını bir miktar frenledi. Ancak eğitim ve sağlık olanaklarına erişim, genç nüfusu hala şehir merkezine çekmeye devam ediyor. Veriler, özellikle Pazarcık, Çağlayancerit ve Ekinözü’nün kırsal mahallelerinden merkeze olan göçün sürdüğünü ancak hızının yavaşladığını gösteriyor.
“Tersine Göç” Bir Umut mu?
2026’nın sürprizi ise emekliler ve uzaktan çalışan gençler arasında başlayan köyden köye dönüş hareketi. Şehrin gürültüsünden ve yüksek yaşam maliyetinden kaçan bir kesim, ata topraklarında modern tarım ve prefabrik ev projeleriyle yeni bir hayat kuruyor.
BİR YANDA UMUT, BİR YANDA HASRET: “ŞEHİRDE EKMEK VAR AMA HUZUR…”
Haberimizin merkezinde, 20 yıl önce merkeze göç etmiş olan Hüseyin Amca ve köyünde kalıp üretim yapmaya çalışan genç çiftçi Samet var.
Hüseyin Amca, vaktinde köyü bırakıp merkeze geldin. Şimdi nasıl durumlar, memnun musun?
Hüseyin Amca: “Evlat, biz vaktinde çocukların okulu, işi gücü diye geldik Mağralı’ya yerleştik. Şehir o zamanlar genişti, rahattı. Şimdi kira bir dert, trafik bir dert. Bakıyorum da köydeki bahçem burnumda tütüyor. Şehirde ekmek var ama o kapı önündeki huzur yok. Gençler kaçıyor ama biz dönmek için gün sayıyoruz.”
Samet, arkadaşların şehre giderken sen neden köyde kaldın?
Genç Çiftçi Samet: “Ben 2026 model bir çiftçiyim diyebilirim. Şehirde bir fabrikaya girsem alacağım maaşın yarısı kiraya gidecek. Köyde hayvancılık desteği aldım, devletin ‘köyümde yaşamak için bir sürü nedenim var’ projesine katıldım. Kendi işimin patronuyum. Eskiden köylü olmak ‘garibanlık’tı, şimdi toprakla uğraşmak en büyük zenginlik. Ama köyde sosyal imkanlar artmazsa, benim yaşıtlarımı burada tutmak zor.”
Göçün 2026 Bilançosu:
-
Gidenlerin Nedeni: Daha iyi eğitim, sosyal yaşam ve sanayi istihdamı.
-
Kalanların Tesellisi: Doğal yaşam, düşük maliyetli barınma ve devlet teşvikleri.
-
Gelecek Tahmini: Kırsalda altyapı ve internet imkanları arttıkça, şehir merkezine olan yığılmanın “banliyö” tarzı bir yerleşime dönmesi bekleniyor.
Kahramanmaraş’ta göç artık tek yönlü bir yol değil. Şehir yoruldukça, köyler yeniden “vatan” oluyor. Ancak kırsaldaki genç nüfusu tutmak için sadece tarım değil, sosyal hayatın da canlanması şart.