Kahramanmaraş Futbolu: Kaybedilen Yıllar ve Bitmeyen Bahaneler

Bir zamanlar Türkiye futbolunun önemli şehirlerinden biriydi Kahramanmaraş… Süper Lig’in o dönemki adıyla Birinci Lig’de mücadele eden, tribünleri dolup taşan, Anadolu’nun futbol heyecanını yaşayan kentlerden biriydi. Bugün ise bırakın üst ligleri, profesyonel futbolun kıyısında tutunmaya çalışan bir şehir görüntüsü veriyoruz.
Bu tabloyu sadece “kötü yönetim” diyerek açıklamak kolaycılık olur. Çünkü Kahramanmaraş futbolunun bugünkü hale gelişi bir günde olmadı. Yılların ihmali, günü kurtarma anlayışı ve bitmek bilmeyen bahaneler, şehrin futbolunu adım adım eritti.
Kahramanmaraşspor’un yaşadığı süreç, aslında herkesin bildiği o “sarı öküz” hikâyesinin tam karşılığıdır. İlk taviz verildiğinde ses çıkarmayanlar, sonunda kaybedenin sadece bir kulüp değil, bir şehrin ortak değeri olduğunu geç fark etti.
Bugün herkesin söyleyecek sözü var. Kimine göre suçlu eski yönetimler, kimine göre kulübün mevcut sahibi, kimine göre siyaset, kimine göre iş dünyası… Elbette Dr. Fatih Mehmet Ceyhan’a yönelik eleştiriler yapılabilir. Kulübü devretme sürecinden yönetim anlayışına kadar birçok konuda insanlar farklı düşünebilir. Ancak bütün yükü tek kişinin omuzlarına bırakmak da gerçeği görmezden gelmek olur.
Çünkü Kahramanmaraşspor yıllardır yalnız bırakıldı.
Bu şehirde görev yapan yöneticiler, siyasetçiler, belediye başkanları, iş insanları ve futbolu seven herkes dönüp kendine şu soruyu sormalıdır: “Kahramanmaraş futbolu için gerçekten ne yaptık?”
Ne yazık ki yıllarca destek konuşuldu ama sürdürülebilir bir futbol aklı oluşturulamadı. Şehir olarak günü kurtarmaya çalıştık, geleceği ise hep erteledik. Futbolu sadece skor olarak gören anlayış, altyapıyı, kurumsallaşmayı ve şehir aidiyetini ikinci plana itti.
Oysa futbol sadece 90 dakikadan ibaret değildir. Futbol bir şehrin tanıtımıdır, ekonomisidir, gençliğidir, moralidir, ortak heyecanıdır.
Bugün AKEDAŞ Kahramanmaraş İstiklalspor için söylenenlerin benzeri dün Kahramanmaraşspor için de söylendi. Yarın başka bir kulüp ortaya çıktığında aynı tartışmalar yine yaşanacak. Çünkü sorun isimlerde değil, zihniyette.
Kahramanmaraş artık futbol konusunda günü kurtaran değil, geleceği planlayan bir anlayışa ihtiyaç duyuyor. Şehrin bütün dinamikleri ortak bir masada buluşmadan, kalıcı projeler üretilmeden başarı gelmez.
Bu şehir yeniden ayağa kalkabilir mi? Elbette kalkabilir.
Ama bunun yolu suçlu aramaktan değil, sorumluluk almaktan geçiyor.
Kahramanmaraş futbolu hak ettiği yere mutlaka dönmelidir. Çünkü bu şehir, amatör liglerde kaybolacak kadar küçük bir futbol geçmişine sahip değildir.