Diş sağlığı alanında gelecekte tedavi yöntemlerini değiştirebilecek yeni bir çalışma gündeme geldi. İngiltere’deki Nottingham Üniversitesi’nde görev yapan araştırmacılar, hasar görmüş diş minesinin yeniden oluşturulmasını sağlayabilecek bir jel geliştirdi.
İnsan vücudundaki en sert doku olan diş minesi, aşındığında veya zarar gördüğünde kendisini doğal olarak yenileyemiyor. Bu nedenle mine kaybı, diş hassasiyeti ve çürük gibi problemlerin tedavisinde farklı yöntemlere ihtiyaç duyuluyor.
Jel diş minesinin doğal yapısını taklit ediyor
Geliştirilen jel, diş yüzeyindeki aşınmış bölgelere uygulandığında burada bulunan küçük boşluk ve çatlaklara yerleşiyor. Ardından ağızda doğal olarak bulunan kalsiyum ve fosfat iyonlarından yararlanarak yeni mineral kristallerinin oluşmasını teşvik ediyor.
Araştırmacılar, oluşan mineral yapının rastgele gelişmediğini, mevcut diş minesinin kristal yapısını takip ederek organize bir tabaka oluşturduğunu belirtiyor. Böylece doğal diş minesine benzeyen yeni bir yapı meydana geliyor.
Fırçalama ve çiğneme testleri yapıldı
Araştırmada yalnızca yeni mineral yapının oluşması değil, bu yapının günlük yaşam koşullarına dayanıklılığı da incelendi.
Laboratuvar ortamındaki dişler; fırçalama, çiğneme ve asitli yiyeceklere maruz kalma gibi günlük hayatta karşılaşılan koşulları taklit eden testlerden geçirildi. Araştırmacılar, yeniden oluşturulan mineral dokunun mekanik özelliklerinin sağlıklı diş minesine benzer şekilde davrandığını bildirdi.
Diş hassasiyetinde de kullanılabilir
Yeni teknolojinin özellikle diş minesindeki aşınmaların giderilmesi ve diş hassasiyetinin azaltılması amacıyla kullanılabileceği değerlendiriliyor. Bunun yanında mevcut diş restorasyonlarını desteklemek gibi farklı kullanım alanlarının da araştırılması planlanıyor.
2027’de kullanıma sunulması hedefleniyor
Araştırmacılar geliştirdikleri teknolojiyi laboratuvar ortamında bırakmak yerine günlük kullanıma sunmayı hedefliyor. Çalışmanın ardından Mintech-Bio isimli şirket kurulurken, ilk ürünün 2027 yılında kullanıma sunulması planlanıyor.
Araştırmanın temel bulguları Nature Communications dergisinde yayımlandı. Ancak teknolojinin yaygın klinik kullanıma geçmesi için daha ileri çalışmalar ve gerekli değerlendirmelerin tamamlanması gerekiyor.